De impact van een ingrijpende gebeurtenis

 

Ieder mens is deel van een groter geheel. Ons leven kent van jongs af aan vele systemen. De familie-systemen van onze ouder(s) en/of verzorgers, onze school, onze schoolklas, de buurt en onze netwerken rondom onze hobby's. Later werken wij in systemen, zoals in organisaties. Deze levens-systemen hebben een eigen dynamisch krachtenveld, dat ons op een diep en vaak onbewust niveau beweegt. In een evenwichtig systeem is de invloed anders dan in een onderdrukkend sociaal systeem.

 

Ingrijpende gebeurtenissen (trauma’s) uit onze jeugd en/of in ons volwassen leven, die we niet hebben kunnen verwerken, zorgen ervoor dat we onze doelen in het leven niet gemakkelijk kunnen verwezenlijken. We kunnen niet leven zoals we verlangen. Trauma’s kunnen oorzaak zijn van een levenslange beperking in vitaliteit en ontwikkeling. Het trauma heeft een breuk in de eenheid van lichaam en geest veroorzaakt. Alle goedbedoelde adviezen of eigen pogingen om de traumatische situatie als verleden tijd te zien en het voornemen er niet meer aan te denken en er niet meer mee bezig te zijn, veranderen uiteindelijk niets.

 

Wanneer er bijvoorbeeld een diepe angst speelt, kan hier een trauma onder zitten. Die angst resulteert vaak in een gevoel niet in de eigen kracht te kunnen staan. Ook wanneer mensen steeds opnieuw in dezelfde soort problemen komen of wanneer mensen een voortdurende onrust ervaren, kan hier een trauma onder zitten. Dat kan bijvoorbeeld een levensbedreigende situatie of een ernstig verlies uit het verleden zijn. Ook kunnen, als gevolg van traumatische ervaringen van ouders en grootouders, de hechtingsrelaties in een familie dusdanig verstoord zijn, dat gesproken kan worden van een hechtingstrauma.

 

Trauma’s bestaan uit onverdraaglijke gevoelens en de daarmee verbonden lichamelijke en geestelijke reacties. Helaas wordt in veel gevallen geen verband gelegd tussen symptomen die in het heden optreden en gebeurtenissen die zich in het verleden of in de familiegeschiedenis hebben voorgedaan. Daardoor worden de ontstane problemen niet bij de oorzaak aangepakt en wordt er alleen aan symptoombestrijding gedaan.